Η Νούμερο 1 αντικαρκινική ουσία είναι ελεύθερη στην φύση!

Πριν λίγους μήνες άκουσα από πολύ δικό μου άνθρωπο για τη θεραπεία του καρκίνου με κουκούτσια από βερίκοκα, τα οποία στο εξωτερικό τουλάχιστον πωλούνται και σε ειδική συσκευασία. Τη μέθοδο αυτή... ανακάλυψε αναζητώντας εναλλακτική θεραπευτική μέθοδο, μελετώντας ένα σχετικό βιβλίο-οδηγό. Σήμερα μου εστάλη ένα κείμενο, το οποίο διαφωτίζει ακόμη περισσότερο το θέμα αυτό Για πολλούς ίσως μοιάζει "τρελό" ή απίθανο, καθώς πέρα από τις κλασσικές (έως και αυτοκτονικές) μεθόδους "αποκατάστασης" του καρκίνου, (ακτινοβολίες, χημειοθεραπείες ή εγχειρήσεις) δεν τους είναι γνωστή η απέραντη σοφία της φύσης, τόσο του σώματος μας, όσο και της Φύσης που μας περιβάλει. Και πως να τους είναι γνωστό όταν ζούμε την εποχή της επίσημης παραπληροφόρησης και της κερδοσκοπίας των φαρμακευτικών καρτέλ... Ας μην ξεχνάμε πως κατά τον Δρ. Χάμερ ο καρκίνος δεν είναι καν ασθένεια, αλλά ένας βιολογικός μηχανισμός επιβίωσης του σώματος σε ισχυρά ψυχο-λογικά "σοκ"...
Φενάκη τα φάρμακα κατά του Καρκίνου;


ΣΑΒΒΑΤΟ, 28 ΜΑΡΤΙΟΣ 2009

Υπάρχει ένας λαός, ο μακροβιότερος στον κόσμο, όπου ο καρκίνος είναι εντελώς άγνωστος. Πρόκειται για την φυλή Χούνζα, που ζει στο Πακιστάν και αυτοαποκαλούνται απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το φαινόμενο αυτό δεν άφησε αδιάφορους τους επιστήμονες. Κλιμάκιο από το Μεμόριαλ πήγε στην περιοχή και μελέτησε τη διατροφή των Χούνζα. Με έκπληξη διαπίστωσαν, ότι οι Χούνζα τρώνε πολλά βερίκοκα και τα κουκούτσια επίσης από τα βερίκοκα. Μάλιστα όσο περισσότερα βερίκοκα παράγει και καταναλώνει ένας Χούνζα, τόσο περισσότερο ανεβασμένη είναι η κοινωνική του θέση. Όταν ένας δυτικός γιατρός επισκέφθηκε τους Χούνζα, του προσέφεραν βερίκοκα και αυτός έφτυνε τα κουκούτσια. Έτσι του είχανε μάθει. Οι Χούνζα έκαναν όλοι έναν μορφασμό αηδίας. Πέταγε το καλύτερο.


Θυμηθείτε. Το κουκούτσι από το βερίκοκο είναι πάρα πολύ πικρό.

Θυμηθείτε! Το πικρό είναι αναγκαίο για τον καρκίνο.

Θυμηθείτε! Το πικρό ανοίγει την όρεξη και πολλοί καρκινοπαθείς δεν έχουν όρεξη και πεθαίνουν από καχεξία (υπερβολικό αδυνάτισμα).

Θυμηθείτε! Το κουκούτσι από το βερίκοκο έχει βιταμίνη Β17.

Θυμηθείτε! τα παλικάρια των φαρμακευτικών έθαψαν την εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης στο πεδίο του καρκίνου και εκ. άνθρωποι θα πεθάνουν άδικα (Otto Warburg).

Τι έγινε μετά; Ο Διευθυντής ερευνών του Μεμόριαλ (δεν μιλάμε για οποιοδήποτε νοσοκομείο – είναι η Μέκκα του καρκίνου) ο περίφημος επιστήμονας Κανεμάτσου Σιγκουίρα, έκανε πειράματα με ποντικούς. Η ουσία που ανακάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs έκανε τα πειράματα πάνω σε ποντικούς. Η ουσία που ανεκάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs μέσα στα βερίκοκα, ονομάστηκε Λεατρίλη ή βιταμίνη Β17. Ο Σιγκουίρα έμεινε έκπληκτος. Ήταν η δυνατότερη αντικαρκινική ουσία του κόσμου που είχε δοκιμάσει ποτέ, όπως δήλωσε. Τι θα κάνατε εσείς και εγώ αν ακούγατε τέτοια καλό νέο; Δεν θα πηδάγατε από τη χαρά σας; Ο καρκίνος ήταν τελειωμένος. Αμ δε. Το χρήμα βασιλεύει. Πήγε λοιπόν στους ανωτέρους του και τους είπε τα ευχάριστα νέα. Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα. Τι θα κέρδιζαν αυτοί με την αντικαρκινική αυτή ουσία προσβάσιμη στον καθένα; Θα έχαναν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Αν τα κέρδη τους ανέρχονται σε πολλά δις μόνο από την Ελλάδα, φανταστείτε τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Άλλωστε τα μέλη του Δ.Σ. του Μεμόριαλ ήταν όλοι αντιπρόσωποι φαρμακευτικών εταιρειών[3].
 

Του είπαν λοιπόν να συνεχίσει τα πειράματα και να αποδείξει πως ήταν λάθος. Το ακούτε ΛΑΘΟΣ. Οι διαδικασίες τροποποιήθηκαν και σχεδιάστηκαν με σκοπό να αποτύχουν και τελικά απέτυχαν. Αντικατέστησαν τον Σιγκουίρα με έναν κτηνίατρο, ο οποίος χορήγησε στα πειραματόζωα διαφορετική δόση από αυτή που χορηγούσε ο Ιάπωνας επιστήμονας και τα πειραματόζωα πέθαναν.Τα αποτελέσματα αυτού του ψευδοπειράματος δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Φυσικά από το 1980 που συνέβη οι αποδείξεις ακόμη αναμένονται. Δεν αποδείχθηκε! Ήταν απάτη η Β17, έλεγαν οι γιατροί που δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες. Κανένας δεν θα μάθαινε την πραγματικότητα αν δεν επαναστατούσε η συνείδηση ενός θαρραλέου δημοσιογράφου που ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Μεμόριαλ γνώριζε την απάτη.
 

Ο Ράλφ Μος, δεν άντεξε το βάρος της συγκάλυψης ενός τόσο μεγάλου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Εδώ παίζονταν οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Βγήκε και κατήγγειλε ευθαρσώς τη μεγάλη απάτη. Τιμή στον θαρραλέο δημοσιογράφο. Τιμή στο Σιγκουίρα. Τιμή στον Κρεμπς που βρήκε έναν πολύτιμο σύμμαχο στη μάχη κατά του για τον καρκίνου. Από τις ελληνικές εφημερίδες μόνο «Το Βήμα» ανέφερε στις 23/5/1980 ακροθιγώς το θέμα, χωρίς να εισέλθει στην ουσία του θέματος. Ποιος Έλληνας γνωρίζει αυτή την μεγάλη απάτη (σύμφωνα με τον Μοςς);
 

Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα σύμφωνα με τον Σιγκουίρα:
 

α) σταμάτησαν τις μεταστάσεις,

β) βελτίωσαν την γενική υγεία,

γ) εμπόδισαν την ανάπτυξη μικρών όγκων,

δ) παρείχαν ανακούφιση από τον πόνο,

ε) ενεργούν πολύ σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου.
 

Επίσης η πρώτη επίσημη τονίζω επίσημη αναφορά του Μεμόριαλ υπογράμμιζε με ιδιαίτερη έμφαση τα θετικά πλεονεκτήματα της Β17. Μετά έπεσε γραμμή[4]. Ξέρετε εσείς… Γραμμή και την ακολούθησαν άπαντες. Χρειάζονται περισσότερες αποδείξεις!. Δεν αποδείχθηκε! Απορώ! Γιατί να μην βάζουμε ένα ερωτηματικό όταν ακούμε αυτό το μονότονα επαναλαμβανόμενο μότο των φαρμακευτικών.
Θυμηθείτε! Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα στο μανάβη της γειτονιά σας έχουν την ίδια αξία με τα κουκούτσια από τα βερίκοκα των Χούνζα. 

Αν λοιπόν αυτοί οι «κύριοι» έσβησαν έναν ερευνητή του κύρους του Κανεμάτσου Σιγκουίρα, που γι΄αυτόν είχε ειπωθεί από τον αντιπρόεδρο του Μεμόριαλ, ότι είναι ευρέως γνωστός στον κόσμο της έρευνας και ότι οι συνάδελφοί του ερευνητές τον εκτιμούν απεριόριστα. Αν αυτοί οι κύριοι δολοφονούν τους γιατρούς στη Χιλή κ΄αλλού, καταλαβαίνουμε όλοι πως ο πραγματικός καρκίνος για την υγεία της ανθρωπότητας βρίσκεται στα διοικητικά συμβούλια των φαρμακευτικών εταιριών.
Δεν μιλάμε βέβαια για ελληνικές μικρές εταιρίες, αλλά για σύγχρονα πολυεθνικά θηρία., που επιβάλλουν την άποψή τους με χημειοθεραπείες. Όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί από τις Φαρμακοβιομηχανίες τα μαρτύρια της κόλαση: Γραμμικούς επιταχυντές κοβάλτια, χημειοθεραπείες, εξορκισμούς, για να φύγει ο δαίμονας καρκίνος, διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο πανικό, - σωστό θρίλερ. Τώρα το νικήσαμε το εξωαποδώ – δεν αναφέρουμε ούτε το όνομά του και χτυπάμε ξύλο, όταν ακούμε τη λέξη καρκίνος.
Βέβαια τα κυτταροτοξικά φάρμακα, ακτινοβολίες κ.λ.π., είναι γνωστό – και κανείς δεν το αρνείται-, ότι προκαλούν καρκίνο. Είναι δηλαδή βασικές αιτίες ανάπτυξης καρκίνου. Ο άρρωστος όμως, έκανε ότι ορίζουν η φαρμακοβιομηχανίες: Καλό για την τσέπη τους, κακό για τον άρρωστο. Μην ξεχνάτε: Τα όρια της τσέπης τους, είναι τα όρια της σκέψης τους. Κουβέντα αυτοί για τη διατροφή. Ρωτείστε ένα γιατρό αν έχει κάτι διδαχτεί για τη διατροφή στις Ιατρική Σχολές. Οι φαρμακοβιομηχανίες θέλουν τον ιατρικό κόσμο στο σκότος της άγνοιας για τη διατροφή και υπερήφανο για τις φαρμακευτικές του γνώσεις σε σημείο, που να υποτιμά τη διατροφή, όπως στην περίπτωση του μυλωνά.
 

Κανόνας Νο1:
 

• Τρώτε πικρά, τρώτε βερίκοκα και τα κουκούτσια τους.

• Πίνετε χυμό από φύλλα ελιάς.

• Τρώτε ραδίκια και πίνετε το ζουμί τους με λεμόνι κάθε μέρα.

• Τρώτε αγκινάρες (πικρές).

• Πίνετε ζουμί από άγριες αγκινάρες (πολύ πικρό), Βολβούς (πικρό) ή Γαϊδουράγκαθο (silybuns marianum), αυξάνει την παραγόμενη γλουταθειόνη υπεροξειδάση: Εξαιρετικό τονωτικό – αποτοξινωτικό για όλες τις παθήσεις του συκωτιού.

Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή των καλύτερων γερμανών γιατρών, της περίφημης Επιτροπής Ε. Η Επιτροπή Ε, κατατάσει τα πικρά βότανα ως εξής:

(1) κάσσια (quassia amara)

(2) γεντιανή

(3) άγρια αψιθιά.

(4) Φλοιός Gonolobus cocdurango,

(5) Centantium pulchellum,

(6) cot αρπαγόφυτο (από την έρημο Καλαχάρη της Αφρικής (τόβρίσκετε στα φαρμακεία).

7) φλούδα νερατζιού.

8) γαϊδουράγκαθο (cnicus benediktus).

9) Ραδίκι.

10) κανέλα.

11) κόλιανδρος.
 

Οι πικρές αυτές τροφές ανοίγουν την όρεξη. Ο καρκινοπαθής συνήθως δεν έχει όρεξη και πεθαίνει από καχεξία. Διεγείρουν την ορμόνη γαστρίνη, που με τη σειρά της διεγείρει την παραγωγή και την απελευθέρωση υδροχλωρικού οξέως. Όλοι το γνωρίζουν: Τα πικρά βοηθούν στην όρεξη.
Αν το σώμα μας έχει μετατραπεί σε ζαχαροπλαστείο, από τα πολλά γλυκά, ποτά, πατάτες κ.λ.π., {όλα αυτά μετατρέπονται σε γλυκόζη) και συγχρόνως έχουμε απορρίψει την πικρή γεύση, δεν θα πάθουμε καρκίνο; Το κλειδί είναι η ισορροπία (ομοιόσταση στην ιατρική γλώσσα).

[1] What to eat if you have cancer, Maureen Keane, Daniella Chace, Mc Graw Hill 2007.

[2] Η χαρά της ανακάλυψης, Pichard Feynman, Εκδόσεις Κάτοπτρο, σελ. 211

[3] Εφημερίδα «Το Βήμα», 23/5/1980

[4] A summary of the effect of amygdalin upon spontaneous mammary Tamors in mice, Sloan Kettering, report June 13, 1973

πηγή: inews.gr

Κεφίρ ...το θαυματουργό

To κεφίρ είναι ένα σύνθετο συμβιωτικό μίγμα μικροοργανισμών που οι γηγενείς λαοί των χωρών του Καυκάσου και της Μέσης Ανατολής καταναλώνουν πολλούς αιώνες τώρα. Οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν συνεχώς τους μηχανισμούς που δίνουν στο κεφίρ, το ιστορικό αυτό γαλακτοκομικό ποτό τις υγιεινές ιδιότητές του.

Το κεφίρ απολαμβάνουν από καιρό όσοι ακολουθούν υγιεινή διατροφή. Το κεφίρ είναι ένα θρεπτικό ρόφημα προβιοτικό επειδή περιέχει ευεργετικά βακτηρίδια, ζύμες, μέταλλα και αμινοξέα που βοηθούν τον οργανισμό του ανθρώπου στις λειτουργίες θεραπείας και συντήρησης. Οι πλήρεις πρωτεϊνες του κεφίρ, αφομοιώνονται καλύτερα από το γιαούρτι και χρησιμοποιούνται ευκολότερα στο σώμα. Τα αμινοξέα του είναι γνωστά για τη χαλάρωση του νευρικού συστήματος.

Η προέλευση του κεφίρ επισημαίνεται στα καυκάσια βουνά, πολλούς αιώνες πριν, όπου είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο για τα οφέλη στην υγεία. Το κεφίρ έχει παραμείνει ένα αγαπημένο ποτό στον Πόντο, στη Ρωσία, σε πολλά μέρη της Ευρώπης, τη Μέση Ανατολή και τα τελευταία χρόνια στην Αμερική.

Το 1908, ο Metchnikov έγραψε στο βιβλίο του, "η επέκταση της ζωής" ότι το μυστικό στη μακροζωία που βρήκε στα ρωσικά βουνά του Καυκάσου ήταν το κεφίρ που οι άνθρωποι έκαναν και έτρωγαν. Οι χωρικοί των καυκάσιων βουνών μας έδωσαν το γιαούρτι και το κεφίρ (προϊόν οξυγαλακτικής ζύμωσης). Η ιστορία του κεφίρ είναι αιώνες παλαιά. Είναι ευρέως γνωστό στην Ανατολική Ευρώπη και στην περιοχή του Πόντου. Οι άνθρωποι στον Καύκασο, πίνουν κεφίρ αντί νερού και τρώνε πυκνωμένο κεφίρ αντί επιδορπίου. Δεν έχουν τις γνωστές εκφυλιστικές αρρώστιες της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας και η υπολογιζόμενη διάρκεια ζωής τους ξεπερνά τα 110 χρόνια.

Ο καθηγητής Δρ Kanschlikow αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην έρευνα του κεφίρ παρατηρώντας τη θεραπευτική του επίδραση σε πολλές αρρώστιες. Συμβάλει στη διαδικασία ανάρρωσης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν υποκατάστατο του γάλακτος των μητέρων. Το κεφίρ δεν είναι φάρμακο αλλά μια ειδική παραδοσιακή τροφή. Μπορεί ακόμη να χρησιμοποιηθεί σαν ξυνή κρέμα σε σάλτσες και σαλάτες. Το κεφίρ θεωρείται θρεπτικό ποτό κατάλληλο για να συμπεριληφθεί και σε ειδικές διατροφές και στη θεραπεία γαστρεντερικών διαταραχών.



Όπως το γιαούρτι, το κεφίρ βασίζεται στο γάλα. Η διαδικασία για να γίνει το κεφίρ περιλαμβάνει τη ζύμωση του γάλακτος με τους "σπόρους" του κεφίρ. Οι "σπόροι" του κεφίρ είναι μια μάζα των βακτηριδίων, ζύμης και πολυσακχαρίτη. Η μικροβιολογία των σπόρων του κεφίρ είναι πολύ σύνθετη. Ο πολυσακχαρίτης που περιέχει η μάζα των σπόρων του κεφίρ έχει αποδειχθεί ότι είναι μοναδικός και του έχει δοθεί το όνομα kefiran.

Στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το κεφίρ αποτελεί 70% του συνολικού ποσού ζυμωμένου γάλακτος που καταναλώνεται, χρησιμοποιείται στα νοσοκομεία και σανατόρια για ποικίλους λόγους, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολικών διαταραχών, της αθηροσκλήρωσης, και των αλλεργικών παθήσεων. Έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη και για τη θεραπεία της φυματίωσης, της ανώμαλης αύξησης κυττάρων, των υψηλών επιπέδων χοληστερόλης, των γαστροεντερικών και μεταβολικών ασθενειών, της υπέρτασης, των ισχαιμικών καρδιακών παθήσεων και της αλλεργίας. Είναι επίσης ευρέως γνωστό στη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Φινλανδία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Αυστρία, τη Βραζιλία, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Το κεφίρ αφομοιώνεται εύκολα από τον οργανισμό, καθαρίζει τα έντερα, παρέχει ευεργετικά βακτηρίδια, ζύμες, βιταμίνες, ανόργανα άλατα και πλήρεις πρωτεϊνες. Είναι πλήρως ισορροπημένη τροφή και συμβάλει σε ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα. Αναφέρεται ότι η κανονική χρήση του κεφίρ μπορεί να βοηθήσει, να ανακουφίσει όλες τις εντερικές διαταραχές, να προωθήσει την κίνηση των εντέρων, να δημιουργήσει ένα υγιέστατο χωνευτικό σύστημα απαλλαγμένο από τη δυσκοιλιότητα. Από τις καλύτερες προβιοτικές και αντιοξειδωτικές τροφές, επιδρά σε ολόκληρο το σώμα και βοηθά στη διατήρηση ενός ισορροπημένου εσωτερικού οικοσυστήματος για τη βέλτιστη υγεία και μακροζωία. Συνιστάται ιδιαίτερα σε μωρά, εγκύους και ηλικιωμένους.

Οι ευεργετικές ζύμες και τα φιλικά βακτηρίδια του κεφίρ καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος της λακτόζης του γάλακτος. Έτσι είναι ιδανικό για να καταναλώνεται και από άτομα που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη.

Προσφέρει αφθονία ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου, για την σωστή αύξηση των κυττάρων, τη συντήρηση του σώματος και την άφθονη ενέργεια. Το κεφίρ είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β12, Β1 και C. Άριστη πηγή βιοτίνης που βοηθά την αφομοίωση των άλλων βιταμινών Β από το σώμα.

Περιέχει φυσικά τέσσερα γένη και 11 είδη προβιοτικών (φιλικών βακτηριδίων):


LACTOBACILLI:
Lb. brevis, Lb.cellobiosus, Lb. kefir, Lb.kefiranofaciens, Lb.casei ssp. rhamnosus και ssp.alactosus, Lb.casei Lb helveticus
ssp. lactis, Lb deldruevkii ssp. lactis and ssp. bulgaricus Lb.lactis, Lb acidophilus

STREPTOCOCCI/LACTOCOCCI:
Lc.lactis ssp.lactis and ssp. cremoris and Var. diacetylactis, Lc salivarius ssp. thermophilus, Enterococcus durans, Leuconostoc
cremoris, L.mesenteroides

YEASTS:
Kluyveromyces lactis
K.bulgaricus
K. fragilis / marxianus
Candida kefir
C pseudotropicalis
Saccharomyces ssp. Torulopsis holmii (torulla ssp.)

ACETOBACTER:
Acetobacters aceti
A. Rasens



Σύμφωνα με όλες τις έρευνες το κεφίρ έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες όπως :

- Βελτιώνει καταστάσεις όπως η αναιμία

- Βοηθά σε ασθένειες του πεπτικού συστήματος, χρόνιες εντερίτιδες, ασθένειες νεφρών και συκωτιού

- Έχει διουρητικές ιδιότητες

- Υποβοηθά την ανάρρωση από διάφορες αρρώστιες και γενικά επιδρά ευεργετικά στον ανθρώπινο οργανισμό

- Είναι ένα άριστο διαιτητικό προϊόν με πολύ χαμηλά λιπαρά και λίγες θερμίδες.

- Αποτελεί ιδανικό προϊόν με υψηλή διατροφική αξία για όσους ασχολούνται με τον αθλητισμό και τα σπορ

- Με συχνή χρήση υποβοηθά την καταπολέμηση της αρτηριοσκλήρωσης και της υπέρτασης.

- Είναι εξαιρετική τροφή για έγκυες γυναίκες ή γυναίκες που θηλάζουν, για την Τρίτη ηλικία και για τα άτομα με προβλήματα στο ανοσοποιητικό σύστημα.

- Βοηθά στην επαναφορά του εσωτερικού οικοσυστήματος μετά από θεραπεία με αντιβιοτικά.


Πώς καλλιεργείτε το κεφίρ - Παρασκευή κεφίρ



Εδώ παραθέτω και τους δύο τρόπους που μοιάζουν πολύ μεταξύ τους που βρήκα από τις πηγές μου :

1ος τρόπος

Βάλτε 50 γραμμάρια από τους κόκκους του κεφίρ σε ένα καθαρό βάζο.
Προσθέστε 1/2 λίτρο γάλα κατά προτίμηση αγελαδινό πλήρες , όχι γεμάτο ως πάνω και κλείστε καλά το καπάκι (αεροστεγώς). Αναλογία κεφίρ γάλακτος 1:10.
Αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου 24 ώρες. Αν το θέλετε ποιο αραιό αφήστε το 12 ώρες. Πάντα μακριά απο το άμεσο ηλιακό φώς.
Περάστε το από πλαστικό σουρωτήρι(όχι μεταλλικό). Αυτό που θα περάσει είναι το πόσιμο κεφίρ, ότι μείνει είναι οι δραστικοί κεφιρόκοκκοι τους οποίους θα.χρησιμοποιείτε συνεχεία για να καλλιεργήσετε και άλλες φορές.
Ξεβγάλτε καλά το βάζο, ξεβγάλτε καλά τους κόκκους όπως είναι μέσα στο πλαστικό σουρωτήρι, με φρέσκο γάλα (εάν δεν μπορούμε τότε με κρύο νερό προσέχοντας να στραγγίσει καλά) και...
επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία παρασκευής από την αρχή.
Καθώς συνεχίζεται η καλλιέργεια ο αριθμός των κόκκων αναπτύσσεται και πολλαπλασιάζεται (η αύξηση αυτή γίνεται πιο γρήγορα σε όχι παχύ γάλα). Τότε η το αφήνετε (το επιπλέον) οπότε με την ίδια ποσότητα γάλατος θα γίνει πιο πυκνό η το απομακρύνετε η δίνετε αυτό που περισσεύει σε άλλον για καλλιέργεια.
Καλλιεργώντας το κεφίρ μπορείτε να κανονίζετε την γεύση και την σύσταση (πυκνότητα). Αν το θέλετε γλυκύτερο και αραιότερο (αφήστε το λιγότερο χρόνο) για πυκνότερο (αφήστε περισσότερους κόκκους κεφίρ). Οι κόκκοι πρέπει να καλύπτονται από το γάλα.


2ος τρόπος

Βάλτε 2-3 κυβικά εκατοστά από τους κόκκους του κεφίρ σε ένα καθαρό βάζο. Προσθέστε 1 λίτρο γάλα, όχι γεμάτο ως πάνω και κλείστε καλά το καπάκι (αεροστεγώς). Αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου 24 ώρες. Αν το θέλετε ποιο αραιό (υπακτικό) αφήστε το 12 ώρες. Σε περίπτωση διάρροιας να μείνει περισσότερο από 24 ώρες. Στο τέλος αυτού του διαστήματος το γάλα θα γίνει πιο πυκνό. Περάστε το από σουρωτήρι. Αυτό που θα περάσει είναι το πόσιμο κεφίρ, ότι μείνει είναι οι δραστικοί κεφιρόκοκκοι τους οποίους θα χρησιμοποιείτε συνεχεία για να καλλιεργήσετε και άλλες φορές. Ξεβγάλτε το καλά το βάζο, ξεβγάλτε καλά τους κόκκους όπως είναι μέσα στο σουρωτήρι με μπόλικο κρύο νερό, αφού στραγγίσει πολύ καλά επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία από την αρχή. Καθώς συνεχίζεται η καλλιέργεια ο αριθμός των κόκκων αναπτύσσεται και πολλαπλασιάζεται (η αύξηση αυτή γίνεται πιο γρήγορα σε όχι παχύ γάλα). Τότε η το αφήνετε (το επιπλέον) οπότε με την ίδια ποσότητα γάλατος θα γίνει πιο πυκνό η το απομακρύνετε η δίνετε αυτό που περισσεύει σε άλλον για καλλιέργεια. Καλλιεργώντας το κεφίρ μπορείτε να κανονίζετε την γεύση και την σύσταση (πυκνότητα). Αν το θέλετε γλυκύτερο και αραιότερο Αφήστε το λιγότερο χρόνο η αντιθέτως αφήστε περισσότερους κόκκους κεφίρ. Οι κόκκοι πρέπει να καλύπτονται από το γάλα. όταν πρόκειται να μην το καλλιεργήσετε για λίγες μέρες βάζετε τους κόκκους σε μικρό δοχείο με γάλα στο ψυγείο. Οι κόκκοι διατηρούν την ζωτικότητα τους για 10-15 μέρες το πολύ. Όταν θελήσετε πάλι να το καλλιεργήσετε, σουρώστε το και πετάξτε το γάλα που ήταν μέσα, αφού το ξεπλύνετε καλά βάλτε το με νέο γάλα. (Πηγή:http://anadraci.blogspot.com/2006/09/blog-post.html)

Το κεφίρ πίνεται ακόμα και αν γίνει γιαούρτι. Ως `γιαούρτι` μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως ξυνή κρέμα σε σαλάτες. Ανάλογα με την ποσότητα της αποικίας βακτηριδίων, γίνεται και η ζύμωση.. οπότε το κάθε βράδυ ή το κάθε δυο βράδια είναι σχετικό. Αν η ποσότητα βακτηριδίων που έχουμε είναι μικρή ή αν η ποσότητα του γάλατος μεγάλη, θα αργήσει να γίνει η ζύμωση.

Επίσης αν το περιβάλλον είναι κρύο (πχ το έχουμε στο ψυγείο) επίσης καθυστερεί η ζύμωση. Σε θερμό περιβάλλον επιταχύνεται η ζύμωση. Άρα καταναλώνουμε το γάλα ανάλογα με το πότε έχει γίνει - κι ανάλογα με το πόσο ξυνό ή το πόσο πηχτό θα θέλαμε να γίνει.

Το κεφίρ ως αποικία βακτηριδίων δεν είναι καθόλου ευαίσθητη.. ίσα ίσα.. αντέχει στις κακουχίες!!!!
Μπορεί να επιζήσει και μετά από εβδομάδες στο ψυγείο αρκεί να είναι μέσα σε γάλα ή και σε νερό. Σε τέτοια περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει ακόμα και μήνες, δεν θεωρούμε ότι είναι για πέταμα. Του δίνουμε εντατικές φροντίδες θεραπείας - συχνές αλλαγές μικρής ποσότητας γάλατος σε θερμό περιβάλλον για περίπου μια βδομάδα.. και τότε βλέπουμε αν το κεφίρ μας έχει επιζήσει ή όχι. Στο τέλος της βδομάδας θα πρέπει να μας δίνει το ρόφημα κεφίρ που συνηθίζαμε να πίνουμε.
Κατά τα άλλα .. όπως σε κάθε αλλαγή γάλατος.. πρέπει να ξεπλένουμε το κεφίρ και το βάζο.


Οι πληροφορίες αυτές, έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστούν οδηγίες γιατρού.


Συνταγές με κεφίρ θα βρείτε εδώ : http://milk-kefir.blogspot.com/

Πηγές http://delicieuses.forumotion.nethungry.gr,

kefir.gr,   milk-kefir.blogspot.com

ΡΙΓΑΝΗ (Origanum vulgare)

Καλλιεργείται στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Είναι φυτό πολυετές με ύψος μέχρι και εξήντα cm, με βλαστό ξυλώδη και λίγο χνουδωτό σε κάποια τμήματά του. Τα φύλλα της ρίγανης είναι μικρά και οδοντωτά, τα άνθη της είναι μικρά και έχον χρώμα ροζ κόκκινο. Φυτρώνει σε βραχώδη άγρια μέρη, ανθίζει αργά το καλοκαίρι ή νωρίς το φθινόπωρο οπότε συλλέγονται οι ανθισμένες ταξιανθίες της.

Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης είναι αυτό που δίνει σε ολόκληρο το φυτό μια πολύ χαρακτηριστική όμορφη μυρωδιά. Είναι πολυετές φυτό.

Η καλλιέργεια της ρίγανης έχει διάρκεια ζωής 10 χρόνια. Στον 2^ο χρόνο έχει παραγωγή. Στον 4^ο χρόνο η απόδοση της παραγωγής είναι η καλύτερο, στον 7^ο η λιγότερη και τότε γίνεται η αντικατάσταση των φυτών στον 8^ο, 9^ο χρόνο.

Η άριστη θερμοκρασία της ανάπτυξής της είναι 18-20^ο. Όταν τα φυτά της ρίγανης έχουν καλό ριζικό σύστημα έχει αντοχή 25-42^ο θερμοκρασίας. Δεν έχει κλιματολογικές απαιτήσεις. Το μόνο που ενδιαφέρει την ανάπτυξή της πρέπει να έχει το έδαφος καλή αποστράγγιση. Χρειάζεται ένα λίπασμα μία φορά τον χρόνο με ιχνοστοιχεία.

ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ

Σε μια κατσαρόλα που έχουν βράσει 1-2 κουταλιές φρέσκια αποξηραμένη πρόσφατα ρίγανης κάνουμε εισπνοή για να βοηθηθούμε στο αναπνευστικό. Σε περιπτώσεις ακμής βάζουμε πετσέτα στο κεφάλι και κάνουμε ατμόλουτρο 2-3 φορές την ημέρα για να κατευναστούν τα σπυράκια.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Η ρίγανη έχει σπασμολυτικές αποχρεμπτικές και αντιμετεωριστικές ιδιότητες. Είναι καλό ρόφημα για τους κολικούς του στομάχου και των εντέρων. Βοηθά στις δυσλειτουργίες του πεπτικού συστήματος, στη δυσπεψία, τα φουσκώματα αλλά και τη διάρροια. Είναι φάρμακο σε περιπτώσεις κρυολογήματος και βήχα και λοιμώξεις του αναπνευστικού. Τον Ιούλιο και μέχρι Σεπτέμβριο μαζεύουμε τα άνθη. Έχει μια αντιϊδική δράση στην ιλαρά και ανεμοβλογιά σε εσωτερική χρήση. Σε κατάπλασμα το αφέψημα και το έγχυμα της ρίγανης βοηθάει ακόμα και παρασκευάσματα με αιθέριο έλαιο για επαλείψεις σε περιπτώσεις ρευματισμών και αρθριτικών πόνων και φλεγμονών των αρθρώσεων, πληγών με πύον και μυϊκών πόνων.

Δεν έχει μεγάλες ανάγκες σε νερό. Σε παρατεταμένη ξηρασία πρέπει να ποτίζεται. Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και αυτό γίνεται με σπορά ή και με σπορείο. Φύεται από την παραλία μέχρι σε ψηλά βουνά 300 μέτρων ύψος. Ανάλογα με την ποιότητα του φυτού η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο στα φύλλα και στα άνθη φτάνει σε 7%.

ΕΧΘΡΟΙ

Είναι από τα πιο ισχυρά φυτά, δεν έχει ασθένειες. Εάν το έδαφος δεν έχει καλή αποστράγγιση και έχει υγρασία μπορεί να έχει στην ρίζα της μυκητίαση. Το πρόβλημά της είναι τα ζιζάνια, αγριάδα, περικοκλάδα που χαλάνε την ποιότητα της δρόγης.

Το αιθέριο έλαιο περιέχει 16% θυμόλη, καρβακόλη, οριγανένιο και τανίνη.

Το ριγανόλαδο είναι αντιφλεγμονώδες. Είναι τονωτικό, χωνευτικό, αντιφυσητικό, εφιδρωτικό, κατεβάζει τον πυρετό, αντιβηχικό, αποχρεμπτικό. Γενικά βοηθάει πολύ το αναπνευστικό. Λίγη ρίγανη στα παιδιά κάνει καλό. Στο αναπνευστικό γενικά δεν δημιουργεί ερεθισμό.

ΓΙΑ ΒΗΧΑ ΑΣΘΜΑ (ΕΓΧΥΜΑ ΡΙΓΑΝΗΣ)

Έγχυμα 10-15 γραμ. βότανο ρίγανης μέσα σε 1 λίτρο βραστό νερό. Το σκεπάζουμε (γιατί χάνεται το αιθέριο έλαιο), το σουρώνουμε και το πίνουμε. Το αφήνουμε να κρυώσει. Μπορούμε να κάνουμε άλλο έγχυμα με 1 λίτρο βραστό νερό + 20 γραμμάρια βότανο ρίγανη, 20 γραμ. μαντζουράνα + 20 γραμ. θυμάρι, το αφήνουμε να κρυώσει, το σουρώνουμε και πίνουμε ½ φλιτζάνι του τσαγιού κάθε 8 ώρες.

ΓΙΑ ΜΥΪΚΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ

Και για το στραβολαίμιασμα.

2 κουταλιές αμυγδαλέλαιο

5-6 κουταλιές αιθέριο έλαιο ρίγανης

Κάνουμε εντριβή απαλά

ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΗΧΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑ

1 κουταλάκι του γλυκού φρεσκοκομμένη ρίγανη σε 100 γραμ. κόκκινο κρασί. Το αφήνουμε για 3 εβδομάδες και πίνουμε 3 φορές την ημέρα 1 σφηνάκι.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΛΙΤΙΔΑ

Κάνουμε μ’αυτό το μίγμα μπούκωμα, γαργάρες.

ΣΤΟΝ ΠΟΝΟΔΟΝΤΟ

Κάνει καλό το αιθέριο έλαιο. 1 σταγόνα επάνω στο δόντι που πονάει.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Η ρίγανη δεν πρέπει να καταναλώνονται αφεψήματα, έγχυμα σε μεγάλες δόσεις από γυναίκες κατά την εγκυμοσύνη. Είναι διεγερτικά της μήτρας και μπορεί να προκαλέσουν συσπάσεις. 

Πηγή  Κ.Αλτάνης

Θαυματουργή η δράση της ρίγανης

 

Αναφορές από την Αρχαία Ελλάδα το καθιστούν σύμβολο χαράς και ευτυχίας καθώς συνήθιζαν το στεφάνι στους γάμους να περιέχει και κλαδιά ρίγανης.


Η ρίγανη περιέχει πλήθος αιθέριων ελαίων προεξαρχόντων των thymol και carvacrol, που έχει βρεθεί ότι εμποδίζουν τη δράση διαφόρων μικροοργανισμών προφυλάσσοντας τον οργανισμό από διάφορες ασθένειες. Παράλληλα η ρίγανη εμφανίζει και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.


Συγκεκριμένα δύο συστατικά της, τα thymol και carvacrol, εμποδίζουν τη δράση των ελευθέρων ριζών και μάλιστα πειραματικά δεδομένα δείχνουν εντονότερη αντιοξειδωτική ικανότητα ακόμα και από δύο συνθετικά παρασκευασμένα αντιοξειδωτικά (BHT και BHA) που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα στα συσκευασμένα κρέατα.


Μπορεί η γιαγιά μας να μη γνώριζε ότι το κρέας που έτρωγε περιείχε νιτρικά που συνδυαζόμενα με τις αμίνες του στομάχου δημιουργούσαν νιτροζαμίνες που είναι εν δυνάμει καρκινογόνες ουσίες, ενώ παράλληλα βάζοντας ρίγανη στο κρέας της, προστάτευε τον οργανισμό της από την παραπάνω συμπαιγνία.
Ριγανίζοντας λοιπόν το κρέας όχι μόνο του δίνουμε γεύση, αλλά τονώνουμε και τη θρεπτική του αξία. Μάλιστα, έχει βρεθεί ότι η ρίγανη έχει 12 φορές ισχυρότερη αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο. Παράλληλα, η ρίγανη αποτελεί πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, σιδήρου και β-καροτίνης. Οι φυτικές ίνες μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα καθιστώντας ακόμα αρμονικότερη έως και ιδανική τη σχέση ρίγανης-κρέατος. Η ποσότητα φυτικών ινών που παίρνουμε βάζοντας ρίγανη στη μερίδα της μπριζόλας που τρώμε είναι περίπου 1 γρ, ποσότητα σχετικά μεγάλη αν αναλογιστούμε ότι ο μέσος άνθρωπος δύσκολα ξεπερνά τα 8-12 γρ/μέρα όταν η συνιστώμενη πρόσληψη φτάνει τα 30 γρ. 

Πηγή http://www.melissocosmos.com/